Gelabeld

" Ik wil het taboe en stigma wat heerst op mensen met een psychische stoornis doorbreken. Ieder mens moet zich gewaardeerd voelen en ieder mens is uniek. Iedereen is boven alles gewoon mens."

Iedereen heeft wel eens last van vooroordelen, maar wat gebeurt er met een persoon als zij dagelijks te maken krijgen met vooroordelen over hun psychische stoornis?

Ik ben Anna den Broeder en ik heb ADHD. Ik ben geen ADHD’er, ik heb ADHD. Zo, dat jullie het maar weten. Geeft dit direct een inzicht in hoe ik ben als persoon en zie je mij al stuiteren als Tijgertje van Winnie de Pooh? Keurig, dan heb jij je zonet door de maatschappij laten leiden hoe iemand met ADHD is. Dit is juist het aspect wat ik wil aankaarten met dit boek. Mensen met een psychische stoornis zijn niet hun label en zijn bij lange na niet allemaal de fysiek drukke tijgertje bij ADHD. Hoofdzakelijk speelt de psychische stoornis zich af in het hoofd. Maar dat is niet zichtbaar voor mensen en wat je niet kan zien dat bestaat natuurlijk ook niet. Of toch wel?

Met dit boek wil ik een kleine glimp geven in het leven van iemand met een psychische stoornis. Want kijk naar je buurman, buurvrouw of zelfs dichterbij, je broer of zus. Wellicht lopen zij al lang met een mentale stoornis rond, maar durven zij zich er neit over te uiten bij anderen. En juist dit aspect is zo ontzettend belangrijk voor mensen met een psychische stoornis. Bergip of een stukje empathie is het meest belangrijke voor de mens, dus kijk om je heen en sla een arm om iemand heen die het zichtbaar of onzichtbaar lastig heeft.

Mensen met een psychische stoornis voelen zich onbegrepen, omdat het geen zichtbare stoornis is, alles speelt zich af in onze hersenen en daar worstelen wij elke dag steeds weer mee. 

Voor dit boek heb ik gesprekken gehad met jongeren met een psychische stoornis. Hoe kijken zij tegen hun stoornis aan, hoe beleven zij het, wat zijn de vooroordelen die zij horen en hoe zal het taboe over mentale gezondheid worden doorbroken in ons land. Naast de gesprekken heb ik onderzoek gedaan naar wat de geestenwetenschap voor uitleg en betekenis geeft aan de psychische stoornissen. 

Laat de informatie op je inwerken en ga het gesprek aan met je omgeving over wat je hebt gelezen.

Wij zijn niet ons label. Wij zijn ook gewoon mens.

ADB20201007_0014.jpeg

“Als het leven zo moeilijk en zwaar is, waarom maak je er geen einde aan?”

Gegeneraliseerde angststoornis

Doordat een mentale stoornis niet zichtbaar is, wordt het vaak gezien als aanstellen of wordt er totaal geen rekening mee gehouden. Door deze onzichtbaarheid is het ook onzichtbaar lijden.

Nynke vindt het altijd erg eng als ze moest uitleggen aan iemand wat zij nou eigenlijk had. Dit komt omdat zij heeft ervaren dat wanneer je er open over bent, mensen altijd de neiging hebben om het te ontlopen en dus je nniet meer willen of ‘kunnen’ spreken.

Het aandacht vragen voor mentale gezondheid is een echte must in deze maatschappij, maar mensen gaan ten alle tijden dit onderwerp ontwijken. Als mensen geen ervaring hebben met mentale stoornissen, dan bestaat het niet, aldus Nynke.

Het taboe rondom dit onderwerp kan worden doorbroken, alleen door het alleen maar uit te leggen en vooral met de waarom er bij, zorgt voor nieuwe inzichten bij mensen.

- Nynke, 24 jaar

" Maar je ziet er helemaal niet uit als een autist..“ 

Autisme

Het stukje empathie voor mensen met een andere werking van het hoofd is bij de ‘normale’ mens ontzettend ver te zoeken. Mensen vragen niet over waarom je iets doet zoals je de dingen doet, maar oordelen direct over hoe je ze doet en dit vindt ze waanzinnig ‘irritant’. 

Onbewust of bewust zoekt ze mensen op die ook een labeltje hebben, wellicht omdat zij de herkenning in zaken hebben die zij ook ervaart. 

Over de maatschappij en mentale gezondheid is haar mening heel duidelijk. De empathie is er gewoon niet. Het denkbeeld van nu over mentale gezondheid is puur aangeleerd gedrag. Om dit te veranderen moeten hele kleine stappen gezet worden. Beginnend bij het stukje bewustwording creëren. Als laatste geeft ze wel aan dat mensen wel uit zichzelf dit moeten willen veranderen, zolang zij dat niet willen, wordt het taboe niet doorbroken.

- Melissa, 26 jaar

ADB.20201018126.jpg
ADB20201018-022.jpeg

“Het is jouw schuld dat je er nu aan denkt..”

C-PTSS

Mensen niet willen weten dat je een mentale stoornis hebt, ze willen het niet horen en niet weten, want dan bestaat het ook niet. Er mag meer empathie komen in het algemeen in onze maatschappij. Het is niet ‘stop er maar een paracettamol in’.
We zijn nu alleen maar bezig met gevolgen bestrijding en niet de oorzaak. 

- Liz, 26 jaar

“Jij bent niet een jongen zoals
anderen, dus je bent vast homo”

Hoogsensitief

Men handelt naar hun eigen pijn en persoonlijke emoties en dat is funest voor de maatschappij. Er zal dus een shift moeten komen naar het kijken in oplossingen en het denken vanuit ‘wij’ in plaats van ‘ik, ik en ik’. Daarbij is het reflecteren op het proces essentieel. Wij denken als individu allen de waarheid te kennen, waardoor wij steeds wantrouwiger naar elkaar toe worden. Het dialoog moet worden aangeslingerd om het besef te creëren voor het bestaan van een goede mentale gezondheid. Het dialoog aangaan met een persoon in plaats van over een persoon.

- Rick, 23 jaar

ADB20201011_0094.jpeg
ADB20201014_0031.jpeg

“Je bent niet in oorlogsgebied
geweest of zo..”

C-PTSS

“Als je open bent over wat er is gebeurd, dan blijven mensen je verbazen hoe verrot zij reageren en als je dan eerlijk bent kan dat volgens de maatschappij niet gebeurd zijn.” Ook geeft ze aan dat mensen die ‘niks’ hebben andere mensen ook nooit gaan snappen. 

Zelf vindt Ninah dat er verplichte lessen moeten komen over mentale gezondheid. Door ervaringsdeskundigen uit te nodigen tijdens de lessen, moet er meer openheid komen over hoe jij je voelt. Als jij je als persoon op een dag mentaal niet gezond voelt, dan moet je kunnen zeggen tegen je werkgever/school/studie etc. dat je thuis blijft. De mensen kijken op dit moment namelijk totaal niet meer naar elkaar om en dat is zeer schadelijk. Als er dan al naar elkaar om wordt gekeken, dan is er nog zo ontzettend grote generalisering over de stoornissen. Als je PTSS hebt, dan kan dat alleen als je veteraan bent of als je autisme hebt, dan ken je alle treintijden uit je hoofd. Nee, absoluut niet. Wij moeten met ons allemaal gaan leren hoe mentale gezondheid werkt en hoe wij dat in de praktijk moeten gaan implementeren in onze maatschappij. Bij jongeren is sociale media van enorme invloed op de mentale gezondheid. Ninah is zelf gymnasium docent klassieke talen en geeft aan dat een van haar leerlingen nu al aan het sparen is voor een borstvergroting, puur en alleen omdat grote borsten nu een schoonheidsideaal is. Daarnaast is ook een groot taboe: de man met een mentale stoornis. “Be a man and tell that you have mental heath issues!” Als je nu aan iemand vertelt dat je een mentale stoornis hebt, dan stel je je gewoon aan in plaats van een stukje empathie. We zijn op dit moment alleen nog maar bezig met gevolgen bestrijding en niet met de oorzaak en daar gaat het al mis in onze maatschappij.

- Ninah, 23 jaar

“Oh, dat spul Ritalin kan je goed verkopen, joh!"

ADHD

De opmerkingen die ik over ADHD te horen krijg, daar kan ik tot op de dag van
vandaag nog steeds heel slecht tegen. A is het zo dat ik ontzettend graag van de medicatie af wil vanwege de torenhoge prijs ervan en B is dat mijn versie van ADHD puur en alleen in mijn hoofd zit. Deze opmerkingen blijven mij zeer doen, want hallo wij zijn allemaal mens en als jij gewoon jezelf bent, dan heb je geen label en zijn we allemaal gelijk. Maar puur en alleen omdat ik een label van ADHD heb, ben ik op eens heel druk...
Yeah Right, dat dacht ik al. 

Nee, beste mensen. Wij zijn allemaal even goed mensen en wij zouden er alles aan doen om het stukje empathie te willen krijgen dat wij ook maar ‘gelabeld’ zijn om geholpen te worden om de beste versie van onszelf te kunnen zijn.

- Anna, 22 jaar

ADB20201018-085.jpeg

© 2020 door Anna den Broeder | All rights reserved | Alle rechten voorbehouden

Algemene voorwaarden | Privacy beleid